Ochtend rood water in de sloot

Door


In de ochtend een rood opgaande zon betekent de volgende dag slecht weer. Het is maar één van de vele spreekwoorden die nog regelmatig wordt gehoord. Het gaat hier niet over politiek.

Boeren en dus ook bollentelers hebben een haat-liefde verhouding met water.

In het voorjaar weten ze zich geen raad als de grond niet bekwaam wil worden: te nat en ongeschikt om aan de slag te gaan met grond bewerken, bemesten en planten.

Met maar enkele weken verschil zijn het diezelfde telers die naar boven kijken als de wolkjes te lang wegblijven. Gelukkig kan er via beregening dan een oplossing worden gevonden. Droogte is dus een minder groot probleem dan nattigheid. Door goede drainage is heel wat mogelijk, maar afdoende is het niet.

Het veranderende klimaat heeft vorig jaar in Brabant voor veel schade gezorgd. Naast regen en hagelstenen, was het ook het snel stijgende water dat het land op stroomde. Veel telers maken zich daar zorgen over. Wie zegt dat de volgende clusterbui niet boven de polder blijft hangen. Vooral in Flevoland moeten de pompen voldoende capaciteit hebben om het overschot weg te kunnen krijgen. Een goed functionerend waterschap is dus een eerste vereiste. Als KAVB Kring Flevoland zijn we daar volop bij betrokken. Wat we kunnen leren van de schade in Brabant is dat er een duidelijk verschil was tussen percelen met een goede bodemstructuur en kwalitatief mindere gronden. Het verschil zat veelal in de hoeveelheid Organische Stof. Het levert iets meer buffer: de grond kan net wat meer water opnemen. Het verschil tussen een verzopen gewas of toch nog een redelijke oogst.

Het verhogen van het organische stof gehalte is een zaak van geduld. Een bouwplan met minder rooivruchten, groenbemesters, compost en minder diep ploegen; het zijn allemaal bekende maatregelen. Samen kunnen ze in een rampjaar net het verschil maken. Een goede bodemstructuur ontstaat in de loop der jaren. De vruchtwisseling die de overheid na de inpoldering in de Noordoostpolder verplicht stelde was zo gek nog niet. Toen de verplichting verviel is in het bouwplan veelal gekozen voor de meest renderende gewassen. Misschien toch goed om nog eens te overwegen of dat bouwplan levensloopbestendig is. Of geldt hier het spreekwoord: als het schaap verdronken is dempt men de put?

Dirk Osinga KAVB

Kring secretaris Flevoland